Iets na half vijf. Ze kijkt me aan met haar bloeddoorlopen ogen die vanonder haar aan de ene kant kortgeschoren haar flitsen en fel afsteken tegen haar sneeuwwitte vel. Tussen de flitsen van de stroboscoop door probeer ik dichter bij haar te komen. Het gedreun van de bass in de underground club maakt het steekspel tussen ons twee alleen maar dramatischer, of lyrischer – zoals je wil. Wist ik veel dat de bonken van het ritme een metafoor zijn voor hetgeen ze had meegemaakt. En ook al grijpt zij me aan, toch stoot ze me af. De aantrekkingskracht is even groot als het mysterie die achter haar ogen schuilt. En ook al schrikken ze af, de littekens die ze draagt, deren haar niet. Ze heeft wat meegemaakt maar het kan haar niet schelen. Dat schijnt ze toch uit. Iets voor vijf neemt ze een volgende pil. Party drug of gewoon het verleden vergeten? De nacht is nog jong. En ook al neemt ze meermaals per maand een jonge gast mee voor de nacht van z’n leven, blijft ze telkens alleen achter. Alleen met haar kater.

Je denkt waarschijnlijk: “die gast heeft teveel pillen geslikt tijdens z’n citytrip.” En ik geef je gelijk, het is een raar begin voor een reisverslag van een weekendje Berlijn. Maar het zit zo, de Duitse hoofdstad heeft een grote indruk nagelaten op mij en een stad van haar kaliber verdient meer dan enkel maar een chronologische opsomming van ontbijtstekjes, musea, restaurants en nachtclubs.

Doorheen het weekend begon ik Berlijn te bekijken als/vergelijken met een persoon. En net zoals wij – mensen – elk een ander beeld hebben van eenzelfde persoon, zal mijn beeld van Berlijn wellicht verschillen met dat van jou. Maar dat geeft niet. Walk with me.

Memorial to the Murdered Jews of Europe (c) visualartvalue

Ik kende haar eigenlijk nog niet echt. Ja, ik zie Berlijn als haar: een jonge vrouw rond de zes- of achtentwintig. Ik had er over gelezen, had ze wel eens gezien in een boekje en had er sporadisch wat zaken over geleerd een tiental jaar geleden. Maar kennen? Nee, daarvoor wist ik te weinig van haar.

Ik vertrek graag op reis met een open vizier en weinig voorbereiding. Het zet me aan om in de korte tijd die ik er ben, met een frisse kijk tegen de realiteit aan te kijken. Ver weg van de TripAdvisors en LonelyPlanets. Wat ik wel doe, is raad vragen aan kennissen: “Hoe pak ik haar het beste aan?” of “Heeft ze verborgen kantjes?”.

Net omdat ik haar niet kende, leek het me een goed idee om de stad te verkennen. Meestal ben ik geen grote fan van begeleide gidsroutes, maar alleen leek het met onbegonnen werk en deze Amerikaanse gids wist perfect waar hij wat moest tonen en zeggen. Met veel passie vertelde hij over wat zij allemaal had meegemaakt.

Berlijn is (h)eerlijk, een gebroken stad.

Begrijp me niet verkeerd, ze doet er veel aan om het weg te steken. De coole restaurantjes, de pompende clubs, de hippe vogels, … Voor mij leken het allemaal tattoo’s om de vele littekens te verstoppen. Al is het niet van verstoppen, de geschiedenis is er. We kunnen – nee, moeten – er uit leren. Vandaar de littekens die nog zichtbaar zijn (de restanten van de Muur, de vele musea, etc.), maar je merkt dat er veel opsmuk-werk is gebeurd.

Op zondag gingen we bv. naar Mauerpark. Symbolisch regende het. Waar iedereen het heeft over een gezellige vlooienmarkt in een hippe buurt van de Duitse hoofdstad, zag ik een getraumatiseerde jonge vrouw. Het leek alsof de rommelmarkt als symbool diende voor het van de hand doen van het verleden, terwijl we er vandaag liefst niet te veel aan terugdenken.

Dat laatste komt terug in het alcoholgebruik die doorheen Berlijn overvloedig vertegenwoordigd wordt. Of het druggebruik in het nachtleven. Zelfs de techno waar ze naar luistert maakt niet per se gelukkig. Al is dat laatste zeer subjectief. Maar dat het repetitief is, moet je beamen. Net zo repetitief als golven die telkens op het strand inslaan. Een perfecte metafoor voor wat Zij meemaakte de laatste eeuw in Duitsland: Pruisen, WO I, de daaraan gekoppelde straffen, de heropleving tot de economische crisis, de opkomst van het nazisme, WO II, de (letterlijke) verdeeldheid die het communisme bracht, … Tot 1989 kende ze kommer en kwel.

Maar net omdat ze zoveel heeft meegemaakt, is ze niet snel van slag. Berlijn heeft een groot relativeringsvermogen. Er zijn ergere zaken in het leven. Berlijn heeft een groot inlevingsvermogen. Iedereen hoort erbij, niemand hoeft alleen te blijven. Ze is multicultureel, tolerant, meestal symmetrisch maar vooral mysterieus.

Als je Berlijn bezoekt moet je de littekens bekijken om de schoonheid van haar tatoeages te kunnen waarderen. Het zandbakje die men aanlegde bovenop de ruïnes van de bunker van Adolf Hitler, de memorials die vaak opgebouwd zijn uit de brokstukken van ‘the good art’, de restanten van de Muur, … Allemaal metaforen on top of  littekens.

Maar: scars remind us that the past is real.

We kunnen veel leren van haar. Het vergaren van troepen voor een eerste Wereldoorlog liep bijna geheel gelijk met hoe de nazis verdwaalde jongeren voor de kar konden spannen. Een verhaal die eigenlijk brandend actueel is en niet zo ver van ons af lijkt te staan. “Hebben ze dan niets geleerd van wat ik heb meegemaakt?” hoorde ik haar en mezelf dit weekend denken.

Maar het is niet allemaal kommer en kwel. Ik ben geen historicus (sorry als ik elementen niet 100% juist heb neergeschreven), ik vertel graag een verhaal. Zeker een verhaal zoals dit, met een lichte zin voor dramatiek en een snuifje overdrijving.

Berlijn is een vriendelijke, propere stad.

Het is er niet toeristisch en de prijzen vallen goed mee. Als je er naar toe gaat, neem je open geest mee en kijk eerst naar de littekens. En geniet dan ten volle van de prachtige tatoeages. Het verleden is gebeurd, maar het is vooral verleden tijd. Laten we er uit leren. En het heden bewonderen. Want zij, Berlijn, is vandaag een prachtige jonge vrouw.

Een getekende vrouw, maar dat zijn de mooiste exemplaren.

Mijn weekend whereabouts:

  • Park Inn by Radisson: dure bar (aren’t they all?), eigenlijk niets op aan te merken uitgezonderd dat de chauffage meer dan waarschijnlijk kaput was: 90°C in een hotelkamer is zelfs voor mij een uitdaging. +1 voor het uitzicht op de Fernsehturm, tho’.
  • Spreegold: mega lekker ontbijt voor mega hippe vogels, zeker genoeg gevuld om een hele dag stevig te gaan wandelen. (www.spreegold.com)
  • Historical Berlin Tour: Zorg er voor dat je met de Amerikaan Miguel mee gaat – geen structuur, maar wat een gepassioneerde Berlijn-kenner + storyteller! (www.toursberlin.es)
  • Einstein Kaffee: Nood aan een opkikkerke? Vree goeie koffie en taart/brownies bij Einstein!
  • Topographie des Terrors: Gratis museum (recht tegenover een herdenkingspunt aan de Muur, dichtbij Checkpoint Charlie) waar je alles leert over het Duitsland van Hitler tussen 1933 en 1945 (www.topographie.de)
  • Essenza: Liefhebber van Italiaans? Essenza is jouw toeverlaat in Berlijn. Zéker als je al eens een wijntje lust. Flessen tot 7.000 EUR verkrijgbaar 🙂 schrik niet van de wijnen, twee gangen met drank heb je er voor 40e/pp. (www.ristorante-essenza.de)
  • Espresso Testa: Dubbele espresso met een shot citroensap. NIE doen! Vreselijk!
  • Silo Coffee: breakfast place à go go. Ga vroeg want het is een ‘pareltje’, als in: toeristen moéten er geweest zijn. Toast met bacon, gepocheerde eitjes, advocado, manchego, … #hip dus. (https://www.facebook.com/silocoffee)
  • Boxhagener Platz: vlooienmarktje dichtbij Silo Coffee. Minder gekend dan Mauerpark, kleiner ook en daardoor veel rustiger. Maar zeker even aimabel!
  • Wandel langs de East Side Gallery: restanten van de Berlijnse Muur getagd met graffiti. De moeite!
  • Dunkin’ Donuts: gewoon omdat we dat hier in Aalst niet hebben :’-)
  • Mauerpark: de bekendste vlooienmarkt van Berlijn en een absolute must-do op zondag. En misschien loop je er Jackson Dyer wel tegen het lijf.
  • Fassbender & Rausch: chocolademondje? Bezoek zeker de ‘grootste chocolatier ter wereld’. Wij, Belgen, weten natuurlijk dat dat Dominique Persoone is (duuuh), maar de Duitsers kunnen er ook wat van. Chocolate Galore! (www.rausch.de)
  • Game Science Center: expo/museumpje met de coolste nieuwe ontwikkelingen in game-land en landgenoot @bekokstover is er curator! Aanrader voor de spelers! (www.gamesciencecenter.de)
  • Blaues Band: democratische sfeer, gezellige burgers en lekkere prijzen. Tortillas, antipasti & hamburger à 18e/pp. Cheap AF! (www.blauesband-berlin.de)

 

BERLIN GREETINGZ 😘🇩🇪 #berlin

Een foto die is geplaatst door Nick Vinckier (@nickvinckier) op